| [Contribute] | [HOME] |
|---|
Eliza's Memorial Book.
In Memoriam Frances Elizabeth Shaen-Carter (15-2-1948--4-3-2000)
Ik hou niet van mensen: Maar met Eliza, daar had ik het moeilijk mee.
Ik hou niet van een mooie stem: Maar Eliza, daar kon ik toch niet omheen.
Als ze haar strot al opende bleven er mensen staan luisteren. Zonder dat ze hoefde te schreeuwen, zoals ik dat altijd moet.
Toch was ik nooit echt jaloers op haar. One could not do anything but love Eliza!
Nadat ik haar rond 1981 tegen was gekomen bij de wekelijkse muzieksessies bij Ben Davis, wisten we allebei dat het muzikaal wel klikte tussen ons. Kort daarna begonnen we de band "Diamonds and Rust", samen met Joop Eisenberger op mandoline. Die bestaat eigenlijk nog steeds, ik weet het zeker. Of hoor je die prachtige stem van haar soms niet meer?
Eliza is ooit begonnen met kunst, ik kan me nog goed herinneren dat ik haar kamer binnenkwam, en getroffen werd door alle sierlijke bogen van hout die bijna het hele huis in beslag namen. Zo was ze, als ze wat deed, dan merkte je het ook direct. Later in Nederland gekomen rond 1980, stapte ze al snel over op muziek. Ze had succes in kleine kring, en dat is eigenlijk het grootste compliment dat je kunt krijgen in deze gekke wereld. Ze was veel te goed om ooit een Spice Girl te kunnen worden. Gelukkig redde ze het allemaal financieel best redelijk, en ik geloof echt dat ze tot haar ziekte vaker gelukkig is geweest dan sad. En voor onze kinderen kwam ze altijd op...
Het was een eer om met haar gespeeld te hebben, en die traan die ik niet meer kon laten op haar crematie, hoor je terug op de muziek die ik nog vaak van haar zal uitvoeren.
I will always love you,
Paul van Gelder,
- bandlid "Diamonds and Rust" -
Enige tijd daarvoor hadden we haar voor het eerst horen zingen in Paddy Murphy's in Rotterdam. Hoewel ze het er uitstekend vanaf bracht (ze was tenslotte een vakvrouw), vonden zowel Martin als ik dat ze pertinent niet in een kroeg thuishoorde. Ze hoorde op een podium thuis!
Je kunt haar vergelijken met diverse sterke vrouwelijk folkzangers, en van elk was wel wat terug te vinden, maar Eliza maakte zich de muziek eigen en was niet meer en niet minder dan puur Eliza.
Haar bijdrage aan het festival zullen wij ons nog lang herinneren, de kracht die ze uitstraalde in houding en in stem.
Eliza, keep the music going, wherever you are!
Martin & Corine Judkins
- The Craic Celtic Music Festival -
| [HOME] |
|---|